‘Hotelification’ – het nieuwe waardeoordeel

‘Hotelification’ van het kantoor wordt steeds vaker genoemd door professionals in de discussies over het belang van de terugkeer naar kantoor en/of het kantoor als ‘voorkeur werklocatie’. Volgens Leesman is ‘Hotelification’ een gedragsverandering bij de werknemers, die zich zoals bij het boeken van een hotel afvragen of het de moeite waard is om zich naar hun kantoor te verplaatsen.
Werknemers denken na over de ‘kosten’ - tijd en geld – die gepaard gaan met het verlaten van hun woning en de inmiddels na de gezondheidscrisis geëvolueerde thuiswerkomgeving die vaak een goede ondersteuning van hun werk toelaat. Het gaat om een evaluatie van de waarde van een reis naar kantoor.
Vanzelfsprekend zijn er hoogte- en dieptepunten in de werkplekbeleving. Sommige kantoren bevinden zich in de hoogste categorie met een Lmi+ score. Zij oefenen een magnetische aantrekkingskracht uit op de werknemers die er graag terugkomen omdat ze hen bovenmatig ondersteunen bij het uitvoeren van hun taken.
Er zijn echter ook slecht presterende werkplekken, waarover de werknemer oordeelt beter thuis voor zichzelf te kunnen zorgen. Slecht presterende werkplekken dienen weinig organisatorisch doel. Zij zullen als gevolg van een ‘Hotelification’-waardeoordeel worden uitgesloten door de werknemers.
Het gaat er niet om dat het kantoor er plots moet uitzien als een hotel lobby, maar om het begrijpen dat een ‘hotel’-ervaring door de bezoeker wordt afgewogen aan de ervaring die ze thuis hebben en wat die ervaring hen gevoelsmatig kost.
Waar is het beter werken?
Werknemers die voor de uitbraak van de pandemie de kosten voor hun woon-werkverkeer als ‘kosten van levensonderhoud’ zagen, zien deze nu als ‘kosten van het werken’.
Een groot aandeel van de werknemers hebben tijdens de periodes van verplicht thuiswerken ervaren dat ze veel van hun taken goed kunnen uitvoeren zonder kosten te maken voor het bezoeken van hun traditionele werkplek, het kantoor. De meeste organisaties hebben ook weinig aandacht besteedt aan het ‘verkopen’ van de waarde van een gezamenlijke terugkeer naar één bedrijfsruimte. Dat heeft het ‘Hotelification’-effect aangewakkerd.
Medewerkers wegen de kwaliteit van de Wifi op kantoor af tegen deze thuis, vellen een waardeoordeel over de netheid van het sanitair, bekijken de vergaderruimtes anders dan voor de pandemie, oordelen over de kwaliteit van de videoconferentie-ondersteuning in vergelijking tot de thuiservaring, enz. Waarom zouden ze zich naar een kantoor verplaatsen waar hun taken niet beter tot slechter ondersteund worden dan thuis?
Tim Oldman, CEO Leesman, besluit: “Organisaties die het ‘Hotelification’-effect begrijpen, kunnen het positief keren als een motivator voor de terugkeer naar kantoor. Verbinden van medewerkers is vandaag belangrijker dan het (fysiek) samenwerken, omdat de ondersteuning ervan steeds vaker als gelijkwaardig wordt ervaren op kantoor en thuis. Wie de tijd doorgebracht op kantoor positief ervaart, zal met grote waarschijnlijkheid opnieuw de voorkeur aan het kantoor geven bij het volgende keuzemoment. Werknemers die een grote keuzevrijheid genieten m.b.t. plaats en moment van werken, ervaren het kantoor als positiever”.

.
.